Voorwaardelijke wijs


1. Algemeen

De vervoeging naar de voorwaardelijke wijs gebeurt door achter de stam van het werkwoord -ksi- en vervolgens de reguliere uitgang te plakken. Uitzonderingen zijn de derde persoon enkelvoud en meervoud.

Voorbeeld:

Tegenwoordige tijd Voorwaardelijke wijs
ma tahan (ik wil) tahaksin (ik zou willen)
sa tahad (jij wilt) tahaksid (jij zou willen)
ta tahab (hij/zij/het wil) tahaks (hij/zij/het zou willen)
me tahame (wij willen) tahaksime (wij zouden willen)
te tahate (jullie willen) tahaksite (jullie zouden willen)
nad tahavad (zij willen) tahaksid (zij zouden willen)

2. Ontkenning

De ontkenning in de voorwaardelijke wijs wordt gevormd door ei + de derde persoon enkelvoud:

ma ei tahaks ik zou niet willen
sa ei tahaks jij zou niet willen
ta ei tahaks hij/zij/het zou niet willen
me ei tahaks wij zouden niet willen
te ei tahaks jullie zouden niet willen
nad ei tahaks zij zouden niet willen